แกะเสี่ยงรัก # 1
วันนี้ก็ยังเป็นเหมือนเช่นทุกวัน...
กาลเวลาไหลผ่านไปเอื่อยๆ เหมือนกับสายลมที่ลอยตัวอ้อยอิ่งช้าๆ พัดพาหมู่เมฆบนท้องฟ้าให้ลอยพลิ้วไปอย่างน่ารื่นรมย์
ใช่แล้ว มันเป็นภาพที่รื่นรมย์ สำหรับคนปกติทั่วไป...ไม่ใช่ เทพ...
เสียงดังโครมครามล้งเล้งดังออกมาจากห้องใหญ่ในวิหารบนสวรรค์ไม่ขาดสาย บรรดาเทพชั้นผู้น้อยและข้าทาสบริวารต่างหากันหาที่หลบซ่อนกันจ้าละหวั่น ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าโผล่ออกไปตอนนี้ ตอนที่ท่านเซอุสทรงพิโรธ
เบื่อ เบื๊อ เบื่อ!!! เบื่อจนไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว เสียงห้าวดังกังวานไปทั่วโอลิมปัส (ปานนั้น) ทั่นเจ้าสวรรค์ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้นุ่มหลังจากที่โวยวายเตะนู่นฟาดนี่อาละวาดอยู่พักใหญ่
เป็นอะไรอีกละคะท่าน มเหสีเฮราเอ่ยถามอย่างปวดเศียร อากาศออกจะดีปานนี้ ใครๆเขาก็อยากอยู่อย่างสงบๆกันทั้งนั้น
มันสงบเกินไป โอ ยอดรักของข้า มหาเทพครวญ ความสงบไม่ใช่ไม่ดี แต่สำหรับข้าที่เป็นอมตะอยู่มากี่ปีก็จำไม่ได้แล้วแบบนี้ ความสงบเป็นสิ่งที่ข้าชิงชังไปเสียแล้ว เสียงนกร้องเรอะ ทุ่งหญ้าสีทองเรอะ เสียงหัวเราะแห่งความสุข โอยยย ไม่ว่าที่ไหนก็มีแต่เรื่องแบบนี้ทั้งนั้น เจ้าไม่คิดว่ามันน่าเบื่อบ้างหรือไร
ข้าว่าคนที่เฝ้าคิดอย่างท่านนั่นแหละ จะเป็นโรคประสาทเอา เฮราเอ็ด เล่นเอาเซอุสสะอึก แต่ด้วยหน้าที่ของบุรุษที่ควรเคารพ(กลัว?) ภรรยาก็ทำให้ท่านเทพหักใจไม่สาปนางเป็นอะไรไปเสียก่อน
ข้าว่า...ตอนที่มันมีสงครามยังสนุกกว่านี้ อย่างน้อยก็ลุ้นได้ว่าใครจะชนะ ใครจะแพ้
เอาอีกแล้ว ถ้าพูดเรื่องสงครามอย่ามาคุยกับข้าเลย ไปคุยกะลูกท่านดีกว่า
ใครล่ะจ๊ะ เมียจ๋า
เอ้า สงสัยจะอายุยืนจนขี้ลืมขนาดหนัก เฮราขมวดคิ้ว ก็อาเทน่าไงล่ะท่าน เด็กคนนั้นและเหล่าเซนต์ผ่านสงครามมามากมาย แต่ข้าก็พูดไปยังงั้นละนะ ไม่ใช่ว่าจะยุให้ท่านไปก่อสงครามล่ะ เดี๋ยวก็ต้องให้พวกเซนต์ไปสู้อีก เบี้ยเลี้ยงช่วงสงครามมันแพงเอาเรื่องนะท่าน ว่าแล้วมเหสีก็ลุกเดินจากไป ทิ้งท่านมหาเทพที่ดวงตาสว่างปิ๊งๆ ขึ้นมาฉับพลันไว้ลำพัง
จริงสิ เราลืมไปได้ยังไงนี่ แซงค์ทัวรี่ไม่เคยทำให้เราผิดหวัง แล้วท่านเจ้าสวรรค์ก็หัวเราะหึๆ อย่างลึกลับชวนสยอง ก่อนจะคว้ากระดาษและปากกาขนนกออกมาร่างเอกสารบางอย่าง
.............................................
วันรุ่งขึ้นพัสดุกล่องเล็กฉลุลายสวยงามส่งตรงจากสวรรค์ยอดเขาโอลิมปัสก็มาวางแหมะอย่างเรียบร้อยลงบนโต๊ะทำงานของอาเทน่า
อะไรเนี่ย อาเทน่าซาโอริเพ่งตามองลายมือหยุกหยิกแสนปวดลูกตาจากจดหมายน้อยของทั่นพ่อเซอุสที่แนบมาด้วย สงสัยต้องบอกท่านเฮราให้ส่งท่านพ่อไปเข้าคอร์สคัดลายมือเสียแล้วมั้งเนี่ย หลังจากที่พยายามอยู่นานหญิงสาวก็ต้องถอนหายใจอย่างหนักแบบปลงสุดขีด เพราะเธออ่านไม่ออกจริงๆ มีแค่ส่วนท้ายของจดหมายเท่านั้นที่พอจะเดาข้อความได้ลางๆ
เอ...อ่านว่าอะไรเนี่ย... ลูกรัก...ถ้า...ถ้า อะไรฟะ อ๋อ...ถ้าลูกอ่านมาถึงตรงนี้แล้ว... จดหมายจะเผาตัวเองโดยอัตโนมัติ
ก่อนที่ซาโอริจะรู้ตัว กระดาษในมือก็ติดไปลุกพรึ่บลวกมือของหญิงสาวผมสีม่วงทันที!!!!
กรี๊ดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!! อาเทน่ากรีดร้องอย่างเดือดดาล สะบัดมือไปมาอย่างโกรธเกรี้ยวสุดๆ เซอุส นะเซอุส เจ้าพ่อบ้า ประสาทเสีย ส่งบ้าอะไรมาให้ก็ไม่รู้ แล้วก็คว้ากล่องพัสดุส่งตรงจากเจ้าสวรรค์เขวี้ยงออกไปหาที่อยู่ใหม่นอกหน้าต่างโลด
มันจะเป็นอะไรก็ช่างมัน อย่ามาสร้างปัญหาให้ข้าก็แล้วกัน ซาโอริคำรามอย่างแค้นเคือง สะบัดมือเล็กที่เริ่มจะพองเพราะไฟลวก แล้วเดินฉับๆ เข้าไปในวิหารของตน ไม่รู้เลยว่าคำพูดของตัวเองเมื่อครู่จะไม่เป็นไปตามนั้นเลยแม้แต่น้อย
................................................
ท้องฟ้าแจ่มใส สายลมโชยอ่อนๆ ช่างเป็นนิมิตหมายที่ดี
ทอรัส อัลเดบารันยืนสูดอากาศยามเช้าที่หน้าวิหารของตนก่อนก็วางแผนว่าวันดีๆอย่างนี้ควรทำอะไรดี
น่าจะชวนใครซักคนไปเดินเล่น...
ใช่แล้ว และคนคนนั้นจะเป็นใครไปได้ นอกเสียจากชายหนุ่มร่างบางอีกคนเจ้าของวิหารข้างเคียง เวลาที่เจ้าตัวสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไป แก้มนวลนั่นคงจะเป็นสีชมพูระเรื่อเหมือนกับสีเส้นผมยาวสลวยนั้น
ไปชวนมูดีกว่า โกลด์เซนต์ร่างใหญ่ตัดสินใจ แต่ก่อนที่จะเดินออกไปที่วิหารเป้าหมาย ก็แว่วเสียงทักจากด้านหลัง
ไง อัลเดตั้งท่าจะไปไหนน่ะ เสียงที่ร่าเริงอย่างนี้ไม่ใช่ใครอื่น เลโอ ไอโอเรียนั่นเอง ชายหนุ่มก็วางแผนจะมาชวนใครซักคนไปเดินเล่นด้วยเหมือนกัน และก็แน่นอน ใครคนนั้นก็ไม่พ้นแกะชมพู อาริเอส มูคนเดียว
ก็ ไม่มีอะไรหรอก อัลเดอ้ำอึ้งตามประสาคนปากหนักเป็นครั้งคราว นายล่ะจะไปไหน
ฉันว่าจะไปเดินเล่นกับมู พูดออกไปแล้วก็สังเกตได้ว่าเพื่อนมีท่าทีแปลกๆ นายสิงโตเคยได้ฟังมิโร่เป่าหูอยู่เนืองๆว่า ระวังไว้ว่ากระทิงมันร้ายกาจ เห็นเงียบๆนิ่งๆ วิ่งชนขึ้นมาจะเจ็บหนัก
...หรือว่า มันก็คิดจะชวนมูไปเดินเล่น ไม่มีทางซะหรอก...
ว่าแล้วก็ อ่า...เห็นท่านอาเทน่าเรียกหานายแน่ะ
เรียกฉัน ตอนนี้เนี่ยนะ อัลเดตาเหลือก ไอโอเรียได้ทีก็พยักหน้ารับรองเต็มที่ กระทิงหนุ่มไร้หนทางได้แต่จำใจเดินคอตกไปทางวิหารอาเทน่า ส่วนไอโอเรียที่เพิ่งจะปั้นเรื่องโกหกเพื่อนร่วมแซงค์สดๆ ร้อนๆ ก็กระโดดโลดเต้นไปหาวิหารแกะทองคำ แต่ว่ายังไปได้ไม่ไกลก็แว่วเสียงอัลเดบารันลอยมาที่ด้านหลัง
ไอโอเรีย รอด้วยสิ อ้าว เฮ้ย เมื่อกี้ยังเดินคอตกแท่ดๆอยู่เลย ไหงตอนนี้เจ้าอัลเดมันถึงได้เดินยิ้มร่ากลับมาล่ะเนี่ย
นี่นายไม่รีบไปหาอาเทน่าอีกเหรอไง
พอดีฉันเพิ่งรู้ว่าวันนี้อาเทน่าสั่งห้ามใครพบน่ะ
ไอโอเรียขมวดคิ้ว ใครบอกนายอ่ะ
ฉันเอง เสียงที่สามเอ่ยตอบเรียบๆ ไอโอเรียแทบจะร้องว้ากอย่างเซ็งสุดขีด ทุกครั้งที่เขาคิดจะไปหามู จะต้องเจอหมอนี่ทุกทีสิน่า ใช่แล้ว ผู้เข้าชิงรายที่สามก็คือโกลด์เซนต์ราศีกันย์ผู้สง่างามแห่งปราสาทสาวพรหมจรรย์ (ที่ไม่ค่อยจะสมชื่อเท่าไหร่) เวอร์โก้ ชากะนั่นเอง
อากาศดีแสนดีอย่างนี้ แม้แต่ชากะเองก็ถึงกับวางตำราธรรมะฉบับก่อนพุทธกาลลง ออกเดินมาที่วิหารแกะทองคำเช่นกัน
ก่อนมาเขาก็คิดจะแวะไปสนทนาธรรมกับอาเทน่าสักเล็กน้อย (อุ...อาเทน่าสนทนาธรรม) แต่พอไปถึงก็เห็นแต่กระดาษแผ่นเป้งแปะไว้หน้าห้องอาเทน่าว่า ห้ามใครหน้าไหนแหยมเข้าไปเด็ดขาด วันนี้อาเทน่าอารมณ์บ่จอย!!
ดังนั้นเมื่อมาเจออัลเดบารันที่เดินซึมหงอยประหนึ่งว่าโดนหักเขาไปขายตลาดมืดเข้าก็แปลกใจ ยิ่งเมื่อรู้ว่าคนส่งข่าวคือไอโอเรียซึ่งร้อยวันพันปีไม่เคยโผล่หน้าไปหาอาเทน่า เขายิ่งแน่ใจว่าไอ้ลูกแมวราศีสิงห์ก็กะจะไปหามูเช่นกัน
...ไม่มีทางซะหรอก เพื่อนเอ๋ย...
แล้วนายจะไปไหนล่ะชากะ ไอโอเรียถามอย่างเสียไม่ได้ ทั้งที่รู้คำตอบอยู่เต็มอก
คงไปที่เดียวกับนายล่ะ คำตอบสุดยียวนเอ่ยออกมาอย่างสงบ เล่นเอาไอโอเรียหมั่นไส้ตะหงิดๆ เจ้าตัวหันหลังกลับทันที
อ้อ ฉันจะกลับวิหารพอดี นายจะมาวิหารฉันก็ไม่บอกนะ
งั้นฉันเปลี่ยนใจแล้ว ชากะสวนขวับ ฉันจะไปที่เดียวกับอัลเด
นายจะไปไหนอัลเด ไอโอเรียขู่ฟ่อใส่หนุ่มกระทิง รายนี้ปกติไม่ค่อยเถียงกะใครอยู่แล้ว (เพราะบทมันน้อยกว่าใครเพื่อน) เลยตอบแบบยียวนไม่เป็น ป...ไปหามูน่ะสิ
งั้นก็ง่าย ชากะสรุปความ เราสองคนจะไปหามูสักหน่อย นายกลับวิหารไปก่อนแล้วกันนะไอโอเรีย
ว่าแล้วหนุ่มผมยาวก็เดินลิ่วจากไป ตามด้วยอัลเดที่ยังงงๆ กับสถานการณ์อย่างงี้ ไอโอเรียยืนตัวสั่นเคืองแค้นที่โดนทิ้งไว้คนเดียว ตูหนอตู ไม่น่าไปเล่นมุขกะชากะเล้ยยย กระทิงอัลเดก็ไม่ได้เรื่อง!!!!
ฉันก็เปลี่ยนใจแล้วเว้ยยยย ไอโอเรียยอมหน้าด้านกลืนน้ำลายตัวเอง วิ่งตะบึงแซงหน้าชากะและอัลเดไป บอกไว้ก่อนนะ ฉันจะชวนมูไปเดินเล่น ใครก็ห้ามแจมนะ วะ....เอ๊ยยยยย พูดยังไม่ทันจบก็ล้มคะมำไปข้างหน้า เพราะชากะขว้างลูกประคำร้อยแปดเม็ดมาพันขานั่นเอง (ไอโอเรีย / ตรูไม่ใช่สเป็คเตอร์นะเฟ้ย!!!!) แล้วบุรุษผู้ใกล้เคียงพระเจ้าก็เดินข้ามไอโอเรียลุยสวนดอกไม้ไป (เอ..รู้สึกจะมีคำสอนว่าคนล้มอย่าข้าม อันนี้เป็น แมวล้มต้องเหยียบซ้ำ)
น...หนอยแน่ะ เจ้าชากะ ไลท์นิ่ง โวลต์!!!! เลโอเซนต์ร้องก้องพร้อมกับแสงสว่างวาบ แต่ชากะก็หลบไปอย่างฉิวเฉียด สวนดอกไม้พังไปเป็นแถบ
นี่ไม่เอาน่า วันนี้อากาศดีจะตาย อัลเดพยายามห้ามทัพ แต่ไอโอเรียที่กำลังแกะลูกประคำที่ข้อเท้าก็ร้องแทรกขึ้นมา
อันเด รู้ไหมว่าชากะมันก็จะไปเดินเล่นกับมู ถ้ามันไปถึงวิหารก่อนเราอดแน่นะเฟ้ย
!!!
เอาละสิ กระทิงน้อยอัลเดที่วันๆ ไม่ค่อยรบกวนใคร (เพราะบทน้อยทั้งที่ค่าตัวถูก) โดนจี้จุดแทงใจดำดังจึ้ก อุตส่าห์ว่าวันนี้เขาจะมีเวลาดีๆกับมูแล้วนะ ใครอย่าได้มาแย่งเชียว
แล้วนายกระทิงก็วิ่งตามชากะไปทันที ชากะ นายก็จะชวนมูไปเดินเล่นเหรอ
ใช่แล้ว คำตอบสั้นๆ พร้อมกับการก้าวเท้าไม่หยุด
อัลเดคว้าไหล่ของอีกฝ่ายไว้ทันที
นายทำอะไร อัลเด ชากะจ้องทั้งที่หลับตา
ฉันก็จะไปเหมือนกัน และฉันก็คิดจะชวนก่อน อัลเดปั้นหน้าโหด
ใครตัดสินกัน ฉันคิดจะไปเดินเล่นกับมูตั้งแต่เช้าแล้ว ชากะไม่สะทกสะท้าน
ฉันคิดตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
ฉันไม่เถียงกับนายหรอก ร่างเล็กกว่าเอี้ยวไหล่หนี แต่อัลเดก็ยังตามมายึดไหล่ไว้ ประกายไฟร้อนแรงแผ่พุ่งเปรี๊ยะๆทันที
เดี๋ยวลืมตาซะหรอก ชากะขู่เสียงเย็น
แต่ก่อนที่ใครจะได้ลืมตา ไอโอเรียที่แกะลูกประคำออกก็หลับหูหลับตาวิ่งแซงปร๊าดขึ้นหน้าลิ่วไปแล้ว โกลด์เซนต์ทั้งสองเพิ่งสำนึกว่าตกหลุมเสียแล้วก็ทิ้งความขุ่นข้อง ห้อตามไปทันที ทิ้งสวนดอกไม้ที่สร้างด้วยงบส่วนตัวของอาเทน่าพังเละเทะหมดทางเยียวยา
++++++++++++++++++++++++++++
TBC.
edit @ 2007/09/22 01:26:32
